Black Sea

Κοιτάζοντας από τις διαστημικές λήψεις τη Μαύρη Θάλασσα, το μεταλλικό μπλε σε κάνει να ξεχνάς ότι πρόκειται για την πιο μολυσμένη θάλασσα της γης. Μόνο ο Δούναβης μεταφέρει κάθε χρόνο περισσότερα από 200 κυβικά χιλιόμετρα νερού στον Εύξεινο Πόντο, όσο για τα υπόλοιπα ποτάμια που χύνονται εκεί, τον Δνείπερο, τον Δνείστερο, τον Κουβάν, καλύτερα να μην το σκέφτεται κανείς. Αλλά τη μεγάλη οικολογική καταστροφή την διαπράττει ο Δούναβης, που διασχίζει τη μισή βιομηχανική Ευρώπη μεταφέροντας στο δέλτα του στη Ρουμανία, και από εκεί στη θάλασσα, τα απορρίμματα του πολιτισμού, μολύνοντας τον Εύξεινο Πόντο, ο οποίος, αν τον παρατηρήσει κανείς στον χάρτη, μοιάζει με νεφρό. Στις μέρες μας, το νεφρό κοντεύει να τεθεί εκτός λειτουργίας. Βάσει των πρόσφατων επιστημονικών μετρήσεων, υπολογίζεται πως το 90% της Μαύρης Θάλασσας είναι νεκρό. Κάτω από τα 200 μέτρα δεν υπάρχει ζωή. Οποιοδήποτε κομμάτι οργανικής ύλης θα μπορούσε να βυθιστεί και να παραμείνει ανάλλαχτο στο βυθό της Μαύρης Θάλασσας, χωρίς να αποσυντεθεί στον αιώνα τον άπαντα. Ο αριθμός των ειδών που ζουν γύρω από τον Εύξεινο Πόντο μειώνεται με το πέρασμα του χρόνου και τα ψάρια λιγοστεύουν. Σε αυτή τη περιοχή της γης επαναλαμβάνεται το φαινόμενο της Ιστορίας: η εξολόθρευση των ζωντανών πληθυσμών, αλλά για τον θάνατο των μη έλλογων όντων κανείς δεν θα στήσει μνημεία. Ίσως, κάποια στιγμή στο μακρινό μέλλον, οικολόγοι και αρχαιολόγοι να επισκεφτούν αυτό το νεκρό ενυδρείο και να διαβάσουν το συμβόλαιο θανάτου, υπογεγραμμένο από μικρόνοες γραφειοκράτες και ανώτατα στελέχη πολυεθνικών εταιρειών. Θα είναι όντα άχαρα και ψυχρά και θα αποφανθούν ερήμην.

Advertisements