I love running and I will always run

«πάνω απ' όλα, είμαι ένας δρομέας μεγάλων αποστάσεων»

«πάνω απ’ όλα, είμαι ένας δρομέας μεγάλων αποστάσεων»

Χθες, που η προσοχή του φίλαθλου κοινού στη χώρα μας ήταν στραμμένη στο σαγηνευτικό ελληνικό επαγγελματικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου, το ενδιαφέρον μου απέσπασε μια είδηση από τη διαδικτυακή σελίδα του BBC Sport. Ο σπουδαίος δρομέας μεσαίων και μεγάλων αποστάσεων Haile Gebrselassie, ανακοίνωσε την οριστική του απόσυρση από τους επίσημους αγώνες δρόμου, σε ηλικία 42 ετών.

Ο Αιθίοπας, γεννημένος στην Ασέλλα της επαρχίας Αρσί, μεγάλωσε σε μια φτωχή οικογένεια (είχε 9 αδέρφια) και ήταν αναγκασμένος να διανύει μια απόσταση 20 χιλιομέτρων, καθημερινά, για να είναι παρών στα μαθήματα του σχολείου του. Την απόσταση αυτή την κάλυπτε τρέχοντας ξυπόλητος, και αυτό συνετέλεσε και στη χαρακτηριστική στάση που είχε όταν συμμετείχε στους αγώνες, με το αριστερό του χέρι λυγισμένο, σαν να κρατούσε τα σχολικά του βιβλία.

Μάλιστα, η καθημερινή αυτή διαδικασία δεν ήταν διόλου εύκολη, μιας και τις μέρες που η γη της Αιθιοπίας μαστιγώνονταν από τη βροχή, ο μικρός Haile έπρεπε να τρέχει πολύ γρήγορα ώστε να προλάβει να φτάσει μέχρι το ποτάμι, που χώριζε το σπίτι του από το σχολείο, και να βρει ένα βατό σημείο προσέγγισης με την απέναντι όχθη προτού φουσκώσει ο ποταμός από τα νερά της βροχής. Η γέφυρα ήταν μια πολυτέλεια για εκείνη την εποχή.

Ο Haile Gebrselassie διένυε απίστευτες χιλιομετρικές αποστάσεις κατά την προετοιμασία του για τους επίσημους αγώνες (Ολυμπιακούς αγώνες, Παγκόσμια πρωταθλήματα στίβου), στα φιλόξενα εδάφη της Αιθιοπικής γης. Το σκηνικό μαγευτικό. Πυκνά, σκουροπράσινα δάση ευκάλυπτων και κρυστάλλινα ποτάμια. Αυτό το φτωχό αγροτόπαιδο, είχε ως μεγάλο του όνειρο να μοιάσει στον μυθικό μαραθωνοδρόμο της χώρας του, τον Abebe Bikila. Κοινό σημείο και των δυο μεγάλων αθλητών, ότι έτρεχαν ξυπόλητοι (ο Haile στο ξεκίνημα της καριέρας του).

Το ύψος του Haile Gebrselassie φθάνει μετα βίας τα 165 εκατοστά, μα η σκιά που έριξε στον παγκόσμιο αθλητισμό, από το 1992 που κέρδισε τα πρώτα του χρυσά μετάλλια στο Παγκόσμιο πρωτάθλημα Νέων της Σεούλ, ήταν τεράστια. Αγωνίστηκε με αξιοθαύμαστη επιτυχία στους δρόμους των 5000 και 10000 μέτρων στον ανοιχτό στίβο, στα 1500, 2000 και 3000 μέτρα στον κλειστό στίβο, στους αγώνες δρόμου σε ανώμαλο έδαφος καθώς και στον ημιμαραθώνιο και τον μαραθώνιο δρόμο.

Συνολικά, ο Αιθίοπας δρομέας κατέρριψε 26 παγκόσμια ρεκόρ στη μεγάλη καριέρα του, κατέκτησε την κορυφή σε Ολυμπιακούς αγώνες και Παγκόσμια πρωταθλήματα, ενώ η αναμέτρησή του με τον Paul Tergat, στο αγώνισμα των 10000 μέτρων στους Ολυμπιακούς αγώνες του Σίδνεϊ, όπου η νίκη του Gebrselassie κρίθηκε πάνω στο νήμα του τερματισμού, θα μείνει χαραγμένη στο θυμικό κάθε λάτρη του κλασικού αθλητισμού. Ακόμη μια σπουδαία στιγμή, αποτέλεσε η επίδοση του στον μαραθώνιο του Βερολίνου το 2008, όπου σε ηλικία 35 ετών ο Haile με επίδοση 2:03.59, κατέρριψε το δικό του παγκόσμιο ρεκόρ κατά 27 δευτερόλεπτα.

Ο Haile υπήρξε άξιος εκπρόσωπος της χώρας του, στην οποία ο αγώνας του μαραθωνίου δρόμου είναι κάτι σαν το ποδόσφαιρο για τους Άγγλους. Ουσιαστικά, κάνοντας μια μικρή νοητική υπέρβαση, μπορούμε να πούμε πως ο Gebrselassie λειτούργησε σαν συνεχιστής αυτών των ανθρώπων, που μέσα από εξελικτικές διαδικασίες έφτιαξαν το σώμα τους έτσι ώστε όταν βγήκαν από τα δάση όπου ζούσαν σαν καρποσυλλέκτες, στην αποψιλωμένη από δέντρα σαβάνα, να μπορούν να κυνηγούν ζώα, όπως οι αντιλόπες, εξασφαλίζοντας τη τροφή τους.

Οι άνθρωποι που ασχολούνται σοβαρά με τον αθλητισμό γνωρίζουν τους λόγους οι οποίοι προσδίδουν σ’ αυτό το αγώνισμα τα πρωτεία, μεταξύ όλων των υπόλοιπων αγωνισμάτων. Το επίτευγμα του Haile, να ασχοληθεί με απόλυτη επιτυχία πέραν των δρόμων ημιαντοχής και με τον μαραθώνιο, είναι άξιο θαυμασμού. Ένας από αυτούς τους ανθρώπους, ο αξέχαστος Ηλίας Μπαζίνας, γράφει στην εφημερίδα ο Φίλαθλος, το 1997:

«Ο Μαραθώνιος είναι ένας ύμνος προς την Ελλάδα. Οι ρίζες του βρίσκονται σε γεγονότα που άλλαξαν τη μοίρα του κόσμου. Οι ξένοι τιμούν τους αγώνες του μαραθωνίου δρόμου αλλά και του Σπάρταθλου σε βαθμό θρησκευτικής λατρείας. Οι Γιαπωνέζοι τερματίζοντας στη Σπάρτη, μετά το Σπάρταθλο, κλαίνε μπροστά στο βωμό. Εμείς είμαστε ακόμα χλιαροί συμμετέχοντες. Δεν έχουμε κατανοήσει ότι ο Μαραθώνιος είναι ένα ζωντανό, παλλόμενο μνημείο της ιστορίας μας, που είναι και Ευρωπαϊκή ιστορία. Μνημείο που λειτουργεί με τρόπο συναρπαστικό, άμεσο, ή παγκόσμιο». 

Ίσως το απόσπασμα με τα λόγια του Ηλία Μπαζίνα να φανεί παράταιρο με την ιστορία της οριστικής αποχώρησης του Haile Gebrselassie από τους αγώνες δρόμου. Το προσθέτω στο κείμενο για ένα και μόνο λόγο. Για το ότι η πλειοψηφία των ελλήνων φιλάθλων ασχολείται νυχθημερόν με τα πρότυπα που επιβάλλει το παγκόσμιο αθλητικό star system, με αθλητές και ομάδες, έρμαια της κοινωνίας του θεάματος. Λησμονώντας ότι η χώρα μας έχει να επιδείξει εν ενεργεία υπεραθλητές, όπως ο Γιάννης Κούρος, οι οποίοι έμαθαν να δρουν στη σκοτεινή πλευρά του φεγγαριού. Φίλαθλοι γαλουχημένοι από μέσα ενημέρωσης που έμαθαν να παίζουν με τους κανόνες του «παιχνιδιού». (Κάντε μια βόλτα από τις αθλητικές ιστοσελίδες για να δείτε, αν βρείτε, τις αναφορές στο γεγονός της οριστικής απόσυρσης του Gebrselassie).

Ο Haile Gebrselassie, αυτός ο ξέγνοιαστος χαμογελαστός δρομέας, τέκνο της φτώχειας και του αγώνα, μπαίνει στη χορεία αυτών των μεγάλων δρομέων, όπως ο Emil Zátopek, ο Abebe Bikila, ο Said Aouita, που μαγνήτισαν με τα αθλητικά κατορθώματα και τη στάση ζωής τους, το σύνολο του φίλαθλου κόσμου. Ώθησαν το φίλαθλο κοινό ένα βήμα πιο κοντά στο πραγματικό νόημα του αθλητισμού και πρόσφεραν αφειδώς αυτό και μόνον που θα έπρεπε να προσφέρει ο αθλητισμός: ψυχαγωγία, με την βαθύτερη έννοια του όρου, τη μύηση του ανθρώπου στην αρμονία σώματος και ψυχής.

Δεν θα παραλείψω να προσθέσω στη δημοσίευση και μια πολύ ενδιαφέρουσα διαδικτυακή πλατφόρμα, η οποία φιλοξενεί ένα τεράστιο όγκο πληροφοριών: ιατρικών, διατροφικών, φαρμακευτικών, φυσιοθεραπευτικών, ανθρωπομετρικών, ψυχολογικών, (στην αξιοποίηση των οποίων έχουν εμπλακεί και οργανισμοί όπως η ευρωπαϊκή ESA και η αμερικανική NASA). Από τους πρώτους που έχουν συμμετάσχει στο project αυτό είναι και ο Haile Gebrselassie, με στόχο τη στήριξη των μαραθωνοδρόμων, την έρευνα για τη βελτίωση των ρεκόρ του αγωνίσματος αλλά και τη μάχη κατά του ντόπινγκ.

Εδώ μπορείτε να παρακολουθήσετε ένα εξαιρετικό ντοκιμαντέρ για τον Αιθίοπα δρομέα, με την επιμέλεια του Leslie Woodhead. Η ταινία καταγράφει την ζωή του Haile στην πατρογονική του γη μέχρι και την ενηλικίωσή του, καθώς και την δύσκολη πορεία  μέχρι την κατάκτηση του χρυσού ολυμπιακού μεταλλίου στην Ατλάντα, στο αγώνισμα των 10.000 μέτρων.

Advertisements