παράθυρο στη γνώση

Πρωινό Σαββάτου, ηλιόλουστο, ελαφρά μυρωδιά θαλασσινής αλμύρας, ρίγανης και φουρνισμένου ψωμιού στην αγορά. Ένα παιδί συνοδευόμενο από τον πατέρα του (υποθέτω) κοντοστέκεται και κοιτάζει τη βιτρίνα του βιβλιοπωλείου. Τα βιβλία αραδιασμένα με τάξη στη βιτρίνα, μυθιστορήματα, δοκίμια, ποίηση, λευκώματα, πολύχρωμα εξώφυλλα και τίτλοι που διεγείρουν τη φαντασία. Το παιδί κολλάει το πρόσωπό του στο τζάμι της βιτρίνας, και η έκφρασή του ξεπερνά την απλή περιέργεια που μας κάνει να σταματάμε μπροστά σε μια βιτρίνα για να περιεργαστούμε κάποιο έκθεμα. Στα μάτια του καθρεφτίζεται η λαχτάρα, η δίψα, η υπέρτατη επιθυμία. Ένας μαγικός πνευματικός κόσμος αναδύεται μέσα στη φαντασία του, καθώς την αφήνει να τριγυρίζει γύρω από τα φυλακισμένα στη βιτρίνα, άγνωστα κι αδιάβαστα βιβλία. Ελάχιστα λεπτά αργότερα, ο μικρός μαζί με τον πατέρα του συνέχισαν την βόλτα τους στην αγορά. Ίσως δεν είχαν την απαιτούμενη οικονομική δυνατότητα να επισκεφτούν το κατάστημα και να αποκτήσουν ένα χάρτινο φίλο, που τόσο φαίνεται να λαχταρούσε το παιδί. Ίσως στο κοντινό μέλλον ο νεαρός σταθεί πιο τυχερός, εκπληρώνοντας το πεπρωμένο κάθε φιλαναγνώστη: κάθε άνθρωπος, από τη στιγμή που θα ψελλίσει τις πρώτες λέξεις σ’ ένα αναγνωστικό, ως την ώρα που θα καταστεί ο ίδιος ένα ανοιχτό βιβλίο γνώσης και σοφίας, δένεται οργανικά και ψυχικά, για πάντα, με αυτό το μαγικό δημιούργημα που λέγεται βιβλίο. Με τον ίδιο τρόπο που δένεται και αλληλεξαρτάται με τα στοιχεία της φύσης, γιατί το βιβλίο είναι ο μηχανισμός και το μέσο που χωρίς αυτόν, δεν είναι δυνατόν ούτε να αναπτυχθεί, ούτε να καλλιεργηθεί, ούτε να δημιουργήσει, ούτε να αποτυπώσει τη δική του παρουσία στη ζωή ο ψυχικός και πνευματικός μας κόσμος, αυτή η διττή και ενιαία πραγματικότητά μας, που μας κάνει να λεγόμαστε άνθρωποι.

Advertisements