το τελευταίο Σάββατο του κυρίου Miles

Ένα Σάββατο, ο κύριος Μάιλς αποφάσισε να μην κάνει τίποτα. Πήγε, λοιπόν, και στήθηκε έξω απ’ το Μνημείο του Ανωνύμου Μουσικού και κάθισε ώρες πολλές, ώσπου κατάλαβε ότι οι περαστικοί είχαν αρχίσει να τον συγχέουν με τα μαύρα περιστέρια και να τον ταΐζουν. Ήταν η πρώτη φορά που ο κύριος Μάιλς δεχόταν μάννα εξ ουρανού, αλλά δεν το καταδέχτηκε, γιατί εκείνο το Σάββατο είχε αποφασίσει να μην κάνει τίποτα, να πάει και να στηθεί έξω απ’ το Μνημείο του Ανωνύμου Μουσικού και να μείνει εκεί ώρες πολλές, ώσπου να καταλάβει ότι οι περαστικοί έχουν αρχίσει να τον συγχέουν με τα μαύρα περιστέρια και να τον ταΐζουν. Πήγε λίγο πιο πέρα, αλλά εκεί τον συνέλαβε ένα όργανο της τάξεως που, εκείνο το Σάββατο, είχε αποφασίσει να κάνει πολλά. Είπε το όργανο: «Με ταράζετε, αλλά δεν ξέρω γιατί. Ίσως επειδή αυτό που κάνετε, δεν μπορεί κανείς να το περιγράψει· πόσο μάλλον, αυτό που δεν κάνετε. Κι εγώ, όμως, δεν μπορώ να σας αφήσω να στέκεστε έξω απ’ το Μνημείο του Ανωνύμου Μουσικού, γιατί υπάρχει κίνδυνος ν’ αρχίσουν οι περαστικοί να σας συγχέουν με τα μαύρα περιστέρια και να σας ταΐζουν»Τότε ο κύριος Μάιλς, παρ’ όλο που εκείνο το Σάββατο είχε αποφασίσει να μην κάνει τίποτα, έβγαλε μια υπέροχη τρομπέτα και ζωγράφισε μια νοερή χειρονομία που έμελλε να είναι η οριστική απάντηση της μουσικής σε κάθε συνωμοσία να επιβληθεί τάξη στον κόσμο.

Απόσπασμα από το βιβλίο του Αχιλλέα Κυριακίδη «Μουσική». Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ύψιλον.

Ο Miles Dewey Davis III (26 Μαΐου 1926 – 28 Σεπτεμβρίου 1991) ήταν Aμερικανός τζαζ μουσικός, τρομπετίστας και συνθέτης. Θεωρείται ευρέως ως ένας από τους μουσικούς που άσκησαν σημαντική επίδραση στη μουσική του 20ού αιώνα. Μαζί με τα συγκροτήματα που έπαιξε κατά καιρούς, υπήρξε πρωτοπόρος σε ό,τι αφορά στην ανάπτυξη της μουσικής τζαζ, του bebop, της cool jazz, του hard bop, της modal jazz και της jazz fusion. Ο Miles μεγάλωσε στο St. Louis. Ο πατέρας του ήταν οδοντίατρος και η οικογένειά του ήταν εύπορη. Στα 13 του έπιασε στα χέρια του την πρώτη του τρομπέτα. Η δεξιοτεχνία του στο όργανο αναπτύχθηκε ταχύτατα και το μουσικό του στυλ επηρεάστηκε από μουσικούς όπως οι Clark Virgil Terry Jr, Charles Parker Jr, Billy Eckstine αλλά κυρίως, τον John Birks «Dizzy» Gillespie. Η συναυλία του Dizzy στο St. Louis, όταν ο Miles ήταν 15 χρονών ήταν μια μουσική αποκάλυψη για τον νεαρό Miles. Έκτοτε το μόνο που τον ενδιέφερε ήταν να πάει στη Νέα Υόρκη και να παίξει τζαζ. Στα 18 του βρισκόταν ήδη εκεί. Το 1950 ο Miles Davis εξέδωσε τον δίσκο Birth of the Cool, ο οποίος εισήγαγε ένα νέο είδος τζαζ και διαφοροποιήθηκε από το χαρντ μποπ. Το 1969 εξέδωσε τον δίσκο ορόσημο Bitches Brew, επηρεασμένος από την μουσική των James Brown, James Marshall «Jimi» Hendrix και Sly & The Family Stone. Μέχρι και την χρονιά του θανάτου του το 1991, συνέχισε να αναδεικνύει μουσικά ταλέντα και να εφευρίσκει νέα μουσικά είδη. Μάλιστα, το 1991 εξέδωσε το Doo-Bop, που συνδύασε την τρομπέτα του με χιπ χοπ. Ο Miles Davis πέρασε στην Rock and Roll Hall of Fame το 2006 ως «μία από τις μορφές κλειδιά στην ιστορία της τζαζ». Στις 7 Οκτωβρίου, 2008, το άλμπουμ του 1959 Kind of Blue έλαβε το τέταρτο πλατινένιο βραβείο της Recording Industry Association of America, για τέσσερα εκατομμύρια πωλήσεις στις Η.Π.Α. Στις 15 Δεκεμβρίου, 2009, ο Οίκος των Αντιπροσώπων πέρασε συμβολικό ψήφισμα αναγνώρισης του άλμπουμ Kind of Blue, «τιμώντας το κορυφαίο έργο και επιβεβαιώνοντας την τζαζ ως εθνικό θησαυρό».

Advertisements