η αόρατη απειλή

Η Διεθνής Αλληλεγγύη και η BDDP ξεκίνησαν μια εκστρατεία ευαισθητοποίησης σχετικά με το μολυσμένο νερό σε όλο τον κόσμο. Σύμφωνα με τα στοιχεία περίπου 3,6 εκ. άνθρωποι πεθαίνουν κάθε χρόνο από ασθένειες που προκαλούνται από μη πόσιμο νερό, με την σιωπηρή ανοχή των πολιτικών ηγετών που μένουν αμέτοχοι λόγω των τεράστιων οικονομικών συμφερόντων. Για να τονίσει τη σιωπηλή και αόρατη απειλή του μολυσμένου νερού, η BDDP επέλεξε μια προσέγγιση με μινιμαλιστική αισθητική, αποκλειστικά με νερό και μελάνι. Το video, δημιουργήθηκε από την BDDP Unlimited, σε σκηνοθεσία του Clément Beauvais και δείχνει τη δύναμη που έχει το μελάνι στο να αποκαλύπτει το αόρατο. Η σελίδα solidarites.org παρέχει τις απαραίτητες πληροφορίες για τη δράση της οργάνωσης, ενώ διενεργείται και συγκέντρωση υπογραφών για τη στήριξη της όλης προσπάθειας.

Το νερό είναι η πηγή ζωής στον πλανήτη µας. Περίπου το 70% της επιφάνειας του σκεπάζεται µε νερό. Από το συνολικό διαθέσιµο νερό στη Γη, το 97% βρίσκεται στους ωκεανούς, ενώ το υπόλοιπο 3% είναι παγιδευµένο σε παγετώνες και παγόβουνα ή βρίσκεται πολύ βαθιά στη Γη, ώστε είναι πρακτικά απροσπέλαστο, εποµένως µόνο το 0,003% του συνόλου είναι διαθέσιµο στους ανθρώπους υπό τη µορφή υγρασίας στο έδαφος, υπογείου νερού, υδρατµών, λιµνών και υδατορευµάτων. Το διαθέσιµο νερό συνεχώς συγκεντρώνεται, καθαρίζεται και ανακυκλώνεται µε µια διαδικασία, κατά τη διάρκεια της οποίας το νερό δεν πρέπει να φορτώνεται µε επικίνδυνες ενώσεις. ∆υστυχώς όµως στις µέρες µας αυτό συµβαίνει σε µεγάλη κλίµακα, µε αποτέλεσµα η κατάσταση να έχει γίνει ιδιαίτερα δραµατική, αφού ο µισός πληθυσµός της Γης δεν έχει πρόσβαση σε πόσιµο νερό. Κάθε χρόνο τουλάχιστον 5.000.000 άνθρωποι, κυρίως γυναίκες και παιδιά χάνουν τη ζωή τους από λοιµώξεις που οφείλονται στην πόση µολυσµένου νερού. Το πόσιµο νερό είναι και θα έπρεπε να είναι το καλύτερα ελεγχόµενο µέσο διατροφής. Η νοµοθεσία προσδιορίζει τις συγκεντρώσεις διαφόρων ουσιών, που επιτρέπεται να υπάρχουν µέσα στο πόσιµο νερό, ώστε να ανταποκρίνεται στις υψηλές ποιοτικές προδιαγραφές, που απαιτούνται σε σχέση µε το σηµαντικό για τη ζωή µας αγαθό. Η τεχνολογία που διατίθεται σε αρκετές χώρες είναι σε θέση να ανιχνεύει στο νερό ιχνοστοιχεία, που βρίσκονται σε συγκεντρώσεις του δισεκατοµµυριοστού του γραµµαρίου ανά λίτρο. Αν και τα τελευταία χρόνια έχουν γίνει σηµαντικές προσπάθειες, περίπου 1200 χηµικά είδη, που περιέχουν 230 δραστικές ουσίες κυκλοφορούν στο εµπόριο και χρησιµοποιούνται στις καλλιέργειες ως φυτοφάρµακα, λιπάσµατα ή ζιζανιοκτόνα. Πολλά από τα φυτοφάρµακα είναι ιδιαίτερα ανθεκτικά στο χρόνο και γι’ αυτό εξαιρετικά επικίνδυνα, όταν καταλήγουν στο νερό. Το όριο που έχει υιοθετηθεί για την περιεκτικότητα σε φυτοφάρµακα είναι 0,5 µικρογραµµάρια (εκατοµµυριοστό του γραµµαρίου) ανά λίτρο συνολικά, και ειδικά για ορισµένα οργανο-χηµικά (τα ίδια ή τα προϊόντα αποικοδόµησής τους είναι ιδιαίτερα τοξικά) το όριο είναι το 0,1 µικρογραµµάριο ανά λίτρο. Η νοµοθεσία ορίζει, επίσης ότι το πόσιµο νερό δεν πρέπει να περιέχει περισσότερα από 50 milligram (χιλιοστά του γραµµαρίου) ανά λίτρο νιτρικών. Οι νιτρικές ενώσεις στα νερά προέρχονται, συνήθως, από τη χρήση λιπασµάτων και την απόρριψη λυµάτων και ιλύος. Οι νιτρικές ενώσεις είναι ουσίες, που υπάρχουν στη φύση, αλλά αυτό, που προκαλεί ανησυχία είναι οι ουσίες, στις οποίες µετασχηµατίζονται: τα νιτρώδη και οι νιτροζαµίνες. Η µακροχρόνια κατανάλωση αυτών των ουσιών µέσω της τροφικής αλυσίδας µπορεί να προκαλέσει σοβαρά προβλήµατα στην ανθρώπινη υγεία.

Advertisements